Wskaźnik de Ritisa [historia i autorzy]

Wskaźnik de Ritisa – określa stosunek poziomu (aktywności) aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) do poziomu aminotransferazy alaninowej (AlAT), najczęściej wyrażonych jako wielokrotność górnej granicy normy (która może być różna, zależnie od metody oznaczania i konkretnego laboratorium).

Przydatność diagnostyczna wyliczania wskaźnika de Ritisa jest największa przy umiarkowanym (mniej niż 5-krotnym) przekroczeniu norm aminotransferaz i wówczas:

  • wskaźnik niższy od jedności (AspAT < AlAT) sugeruje takie choroby miąższu wątroby, jak:
    • wirusowe zapalenia wątroby (ostre i przewlekłe),
    • hemochromatoza,
    • uszkodzenia polekowe i toksyczne,
    • niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby

,

    • autoimmunologiczne zapalenie wątroby;
  • wskaźnik powyżej jedności (AspAT > AlAT) sugeruje:
    • toksyczne uszkodzenie wątroby
      • alkoholową chorobę wątroby,
      • uszkodzenia polekowe,
    • dokonaną marskość wątroby (niezależnie od przyczyny),
    • inną (pozawątrobową) przyczynę
      • hemolizę,
      • choroby mięśni,
      • choroby tarczycy.

Wskaźnika de Ritisa nie wylicza się w warunkach prawidłowych (gdy aktywność AspAT i AlAT mieści się w normie). Ponadto, ma on co najwyżej niewielkie (jeśli nie żadne) znaczenie przy bardzo dużym (więcej niż 15-krotnym) przekroczeniu norm aminotransferaz.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu