Tonometr Schiøtza [historia i autorzy]

Tonometr Schiøtza – przyrząd do pomiaru ciśnienia wewnątrzgałkowego, wynaleziony przez norweskiego okulistę Hjalmara Augusta Schiøtza. W praktyce okulistycznej jest coraz rzadziej stosowany.

Zasada działania

Pomiar polega na ocenie stopnia odkształcenia (wgłobienia) rogówki osoby badanej przez siłę o znanej wartości. Stanowiący część tonometru ciężarek (o znanej masie) umieszcza się na uprzednio znieczulonej rogówce, a wielkość odkształcenia odczytuje na skali. Jeśli w gałce ocznej panuje wysokie ciśnienie, standardowo używany ciężarek o masie 5,5 g nie jest jej w stanie odkształcić, używa się wówczas cięższych ciężarków o masie do 10 g.

Wartość ciśnienia wewnątrzgałkowego jest wyznaczana z użyciem odpowiedniej tabeli na podstawie wielkości odkształcenia i masy użytego ciężarka.

Ograniczenia

Różnica sztywności ścian gałki ocznej zaburza dokładność pomiaru, zawyżając wynik u osób starszych i zaniżając go m.in. u pacjentów z chorobą Gravesa-Basedowa i krótkowidzów.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu