Szynka wędzona gotowana [historia i autorzy]

Kategoria technologiczna wędzonki

Szynka kształtu nieforemnego stożka, walca lub kuli w zależności od użytych mięśni. Wielkości się nie określa, ale powinna się mieścić w przedziale wagowym od 1 kg do 2,5 kg. Powierzchnia gładka, czysta lekko wilgotna naciągnięta siatką kurczliwą zakończona z jednej strony pętelką ze szpagatu, przędzy wędliniarskiej i drugiej klipsem lub przędzą wędliniarską oraz szpagatem. Barwa szynki jasnobrązowa, brązowa, ciemnobrązowa z odcieniem wiśniowym tłuszczu jasnobrązowa, brązowa. Konsystencja dość ścisła dopuszczone są otwory o średnicy 7 mm, które wynikły z formowania szynki, ale nie powodujące jej rozpadnięcia. Barwa szynki na przekroju różowoczerwona, tłuszczu biała z odcieniem różowym. Niedopuszczalna jest szara barwa mięsa i żółta tłuszczu. Smak i zapach charakterystyczny dla szynki peklowanej,wędzonej.Wędzenie wyraźnie wyczuwalne. Niedopuszczalny smak i zapach zjełczałego tłuszczu, pleśni, kwaśny lub inny obcy.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu