Szumy uszne [historia i autorzy]

Szumy uszne, (łac. tinnitus auris) – grupa przykrych doznań dźwiękowych pochodzenia endogennego, które zwykle są objawami drobnych defektów w uchu wewnętrznym. Szumy uszne mają charakter subiektywny, słyszane są tylko przez osobę, u której powodują dyskomfort. Nie pochodzą z otoczenia, jednak może je generować zbyt głośny dźwięk. Odczuwane są w uszach lub w głowie.

Wyróżnia się szum:

  • czaszkowy,
  • uszny - szum naczyniopochodny jest pulsujący, nasila się po wysiłku, emocjach, przy wzroście ciśnienia tętniczego, może zmieniać się przy poruszaniu głową,
  • nerwowy - często pozostałość zapalenia ucha środkowego i błędnika lub pracy w hałasie, procesu starzenia.
Spis treści

Etiologia

W około 67% przypadków nie udaje się ustalić przyczyny szumów. Najprawdopodobniej w tej części przypadków przyczyna ma centralne pochodzenie (mózg). W tym przypadku defekt miałby polegać na niewłaściwej obróbce sygnałów docierających do mózgu. W pozostałej części przypadków etiologia jest wyraźnie określona.

Do określonych przyczyn należą:

  • uraz akustyczny – ekspozycja na zbyt silny bodziec akustyczny, na przykład słuchanie głośnej muzyki, praca w nadmiernym hałasie;
  • uraz czaszki, stan po operacji ucha środkowego;
  • infekcja górnych dróg oddechowych;
  • choroba Ménière'a
  • uszkodzenie komórek rzęskowych, które są częścią ślimaka;
  • zaleganie woskowiny w uchu;
  • ;
  • ;
  • niektóre leki, na przykład kwas acetylosalicylowy, indometacyna, erytromycyna, aminoglikozydy, chinina, chlorochinina, chinidyna, diuretyki pętlowe;
  • konflikt naczyniowo-nerwowy nerwu VIII;
  • uraz nerwu VIII;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • drgania sztywnych tętnic;
  • przewodzenie szmerów od serca oraz od tętniaka;
  • stwardnienie rozsiane.

W przypadku jednostronnego, subiektywnego szumu w uchu należy podejrzewać guz kąta móżdżkowo-mostkowego lub nerwiak nerwu VIII

Zapobieganie

  • ochrona uszu przed nadmiernym hałasem poprzez używanie ochraniaczy na uszy w miejscach pracy wystawionych na nadmierny hałas;
  • unikanie leków powodujących uszkodzenie słuchu;
  • zapanowanie nad bezsennością, zmęczeniem, wyczerpaniem, depresją;
  • ograniczanie słuchania głośnej muzyki, głównie przez słuchawki douszne.

Objawy

Objawy szumu w uszach występują w rozmaitych postaciach. Najczęściej są określane jako:

  • gwizdanie,
  • piszczenie,
  • szmer,
  • szum,
  • pulsowanie,
  • dzwonienie,
  • tykanie.

Leczenie

  • Tzw. TRT (Tinnitus retraining therapy) – obecnie najbardziej skuteczna metoda terapii, stosowana w wyspecjalizowanych ośrodkach, polegająca na uaktywnianiu procesu habituacji szumu; stosuje się tu specjalne nagrania z tzw. szumem szerokopasmowym, którego słuchanie daje w konsekwencji subiektywne ściszenie własnego szumu;
  • stosowanie aparatów słuchowych;
  • leki usprawniające krążenie naczyniowe w błędniku i naczyniach mózgowych;
  • leki przeciwdepresyjne oraz uspokajające, które są skuteczne wtedy, gdy szum uszny jest objawem złego samopoczucia lub depresji. Ogólnie efekty działania leków nie są zadowalające w przypadku szumu w uszach;
  • stymulacja laserem, mająca na celu zainicjowanie samodzielnej naprawy defektu komórek słuchowych przez organizm.

Powikłania

  • zaburzenia koncentracji,
  • bezsenność, zmęczenie i wyczerpanie,
  • w skrajnych przypadkach powstaje depresja, której mogą towarzyszyć myśli samobójcze.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu