Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego [historia i autorzy]

Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego – polska grupa wyznaniowa wywodząca się z ruchu Badaczy Pisma Świętego, powstała na skutek wewnętrznych podziałów wśród Badaczy, po śmierci Charlesa Taze Russella w 1916 roku. W 2013 roku liczyło 239 członków w 15 zborach.

Spis treści

Historia w Polsce

Działalność Badaczy Pisma Świętego została zarejestrowana 20 maja 1913 roku na podstawie reskryptu Gubernatora Warszawy nr 2167/5. Rozporządzenie to zezwalało grupie badaczy spotykać się w mieszkaniu prywatnym Wincentego Kina. Była to filia, oddział Międzynarodowego Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego, którego założycielem był Charles Taze Russell. Wśród pierwszych przedstawicieli Towarzystwa Strażnica na Polskę byli W.S. Kołomyjski i Czesław Kasprzykowski. Czesław Kasprzykowski zarejestrował na siebie stowarzyszenie pod nazwą Badacze Pisma Świętego – „Grupa II”, w której początkowo znaleźli się Badacze Pisma Świętego związani z Towarzystwem. W 1925 roku, po wizycie przedstawiciela z głównego biura w USA Wacława Wnorowskiego, Kasprzykowski został usunięty z grupy Badaczy Pisma Świętego związanej z Towarzystwem Strażnica.

W latach 1925-1935 nawiązał kontakt ze Laymen’s Home Missionary Movement będąc w tym okresie przedstawicielem Paula S.L. Johnsona na Polskę. Używał w tym okresie zarejestrowanego przez siebie stowarzyszenia pod nazwą Badacze Pisma Świętego – Grupa II „Epifania”. Po nieporozumieniach mających charakter finansowy i doktrynalny Kasprzykowski zerwał z „Epifanią” i założył oddzielną grupę nazywaną „Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego” pociągając za sobą część członków kilku epifanicznych zborów.

Grupa ta, działająca na podstawie zarejestrowanego stowarzyszenia Badacze Pisma Świętego – Grupa II, przyłączyła się do powstałego w latach 1928-1932 w USA odłamu Badaczy Pisma Świętego nazwanego „Dawn Bible Students Association” (Brzask). W latach 1932-1946 wydawała ona w Detroit w USA swoje czasopismo „Brzask Nowej Ery” (od stycznia 1932 do grudnia 1943 jako miesięcznik, od stycznia 1943 do grudnia 1946 jako dwumiesięcznik).

Po II wojnie światowej nastąpiło uregulowanie stosunku prawnego Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego na podstawie złożonego statutu w 1960 r. w Urzędzie do Spraw Wyznań. 22 stycznia 1990 Stowarzyszenie zostało zarejestrowane w Rejestrze kościołów i innych związków wyznaniowych MSWiA.

Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego w Polsce wydawało w latach 1958-1990 czasopismo Świt Królestwa Bożego i Wtórej Obecności Jezusa Chrystusa. W roku 1990 zmieniono tytuł na Biuletyn Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego w Polsce. Po 1992 roku czasopismo to ma tytuł Nadzieja Królestwa i jest dwumiesięcznikiem wydawanym w nakładzie 230 egz.

W 1997 roku do Stowarzyszenia przyłączył się Związek Badaczy Biblii w RP.

Siedziba znajduje się na ul. Hetmańskiej 20/7 w Bydgoszczy.

Wierzenia

Podstawą wiary Stowarzyszenia jest Pismo Święte – Biblia. Członkowie Stowarzyszenia wierzą:

  • w jednego Boga Wiekuistego, stworzyciela wszechrzeczy, któremu na imię jest Jehowa;
  • w Jezusa Chrystusa, który złożył swoje życie jako okup za Adama, a w nim za cały rodzaj ludzki;
  • w moc Ducha Świętego, jako niewidzialną siłę dającą spłodzenie lub oświecenie, które jest nieodzowne w przyjęciu Prawdy Bożej;
  • że od 1874 r. Jezus jest obecny drugi raz na ziemi jako istota niewidzialna;
  • w wybór Kościoła, w liczbie 144 000 osób powołanych, wypróbowanych na ziemi; mają oni stanowić Mistyczne Ciało, czyli Oblubienicę Chrystusową, osiągając naturę Boskiej, nieśmiertelnej natury;
  • w ustanowienie Królestwa Bożego na ziemi i restytucyjną metodę naprawiania rodzaju ludzkiego, bez względu na rasę, język lub narodowość.

Najważniejszą doroczną uroczystością w Stowarzyszeniu jest Pamiątka Ostatniej Wieczerzy Jezusa Chrystusa oraz Jego Śmierci, obchodzona corocznie przy okazji Wielkanocy.

Struktura organizacyjna

Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego nie posiada zwierzchniej władzy ustawodawczej, wykonawczej i hierarchii duchownych. Nie ma podziału na duchownych i świeckich. Każdy ze zborów jest odrębną, autonomiczną jednostką, niezależną od centrali. Zarząd międzysoborowy pełni raczej rolę reprezentacyjną niż kierowniczą. Zbory same prowadzą działalność religijną, misyjną i duchową. Do usługi w zborach, wybierani są przez dane zbory starsi i diakoni. Stowarzyszenie cechuje pod względem zorganizowania kongregacjonalizm.

W 1986 ruch ten posiadał 6 domów modlitwy, 27 zborów, 50 starszych i diakonów oraz 436 wyznawców.

Według danych opublikowanych w 2008 roku Stowarzyszenie posiadało 287 wyznawców, z tego 36 starszych i diakonów oraz 15 zborów i 5 domów modlitwy.

Publikacje wydane przez Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego

  • książki
    • Człowiek grzechu’, czyli Antychryst Objawiony 1930;
    • Co Kaznodzieja Russell Odpowiadał Na Zadawane Jemu Liczne Pytania 1947, 1989;
    • Boski plan wieków I tom „Wykładów Pisma Świętego” (wznowienie publikacji wydanej przez Badaczy Pisma Świętego w 1886) 1955.
  • czasopisma
    • Świt Królestwa Bożego i Wtórej Obecności Jezusa Chrystusa 1958–1990;
    • Biuletyn Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego w Polsce 1990–1992;
    • Nadzieja Królestwa od 1992.
  • broszury

Statystyki

Liczba członków ruchu w Polsce

Dane na podstawie rocznika statystycznego GUS

  • liczba członków ruchu (liczby nad słupkami na wykresie),
  • liczba usługujących w zborach (ciemniejszym odcieniem, liczby na słupkach wykresu).

Wartości opisów na wykresie podano w jednościach:

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu