Stopa końsko-szpotawa [historia i autorzy]

Stopa końsko-szpotawa (łac. talipes equinovarus, ang. club foot) - wada wrodzona, polegająca na utrwalonym zgięciu podeszwowym stopy i przywiedzeniu przodostopia. Jest to wada o charakterze deformacji, w około 50% przypadków spowodowana przez malformacje kostne. Nie do końca jasna jest etiologia zmian.

Etiologia

Wykazano, że czynnikami ryzyka stopy końsko-szpotawej są: palenie tytoniu oraz przyjmowanie ecstasy (MDMA) przez matki w ciąży.

Obraz kliniczny

Stopa końsko-szpotawa to wynik obrazu kilku nakładających się na siebie wad i dopiero ich wspólne wystąpienie świadczy o rozpoznaniu.

  • ustawienie końskie
  • szpotawe ustawienie i odwrócenie (głównie okolicy pięty)
  • przywiedzenie przodostopia
  • nadmierne wydrążenie łuku podłużnego stopy
  • ewentualnie: wewnętrzna torsja goleni

Leczenie

Najpopularniejszą metodą leczenia jest metoda Ponsetiego. Terapia ta polega na cotygodniowym modelowaniu kształtu stopy przy pomocy gipsu przez okres od 6-9 tygodni, w efekcie czego stopa przyjmuje naturalne ustawienie; następnie przez 3 miesiące dziecko nosi specjalnie połączone ze sobą buty. Ostatecznie buty te zakładane są przez okres do dwóch lat, celem utrwalania rezultatów. Kiedy nie można zastosować tej metody, stosowane jest też leczenie operacyjne. Przed upowszechnieniem się metody Ponsetiego, leczenie operacyjne było głównym środkiem walki z chorobą.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu