Siarczan miedzi(II) [historia i autorzy]

Siarczan miedzi(II) (nazwa Stocka: siarczan(VI) miedzi(II)), CuSO4 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowego i miedzi na II stopniu utlenienia.

Bezwodny siarczan miedzi jest biały. W temperaturze pokojowej jest silnie higroskopijną substancją o gęstości 3,6 g/cm³. Związek ten dobrze rozpuszcza się w wodzie, a jego roztwór ma odczyn lekko kwaśny. W roztworze wodnym tworzy oktaedryczne jony kompleksowe [Cu(H2O)6]2+ wykazujące właściwości paramagnetyczne.

Pentahydrat siarczanu miedzi o wzorze CuSO4·5H2O (nazywany dawniej witriolem miedzi lub sinym kamieniem) wykazuje intensywnie niebieskie zabarwienie.

Pentahydrat pod wpływem ogrzewania w temperaturze 102 °C traci dwie cząsteczki wody przechodząc w trihydrat – CuSO4·3H2O (d = 3,78 g/cm³) i następnie monohydrat. Ogrzany powyżej temperatury 197 °C staje się bezwodny.

Zastosowania

  • jako fungicyd
  • farbowanie i drukowanie
  • konserwacja drewna
  • farbowanie żelaza
  • wykrywanie wody w alkoholu (bezwodny reaguje z wodą i zabarwia roztwór na niebiesko)
  • jest głównym składnikiem zarówno kwaśnych kąpieli do elektrolitycznego miedziowania, jak i kąpieli przeznaczonych do elektrolitycznego wytwarzania anod miedzianych
  • jest często używany przez chemików–amatorów do "hodowli" kryształów

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu