Pokój w Żurawnie [historia i autorzy]

Pokój w Żurawnie – traktat pokojowy zawarty 17 października 1676 roku w Żurawnie pomiędzy Polską a Turcją, dzięki któremu Polska odzyskała część utraconych ziem Podola i Ukrainy (bez Kamieńca Podolskiego; mniej więcej jedną trzecią sprzed stanu z 1672 roku).

Postanowienia traktatu
:
  • rezygnacja Turcji z pobierania corocznego haraczu w wysokości 22 000 złotych, ustalonego w pokoju buczackim w 1672 roku;
  • część Podola pozostało w granicach Imperium Osmańskiego;
  • większość terytorium Prawobrzeżnej Ukrainy pozostawała terytorium kozackim pod dowództwem Piotra Doroszenki.
  • Tatarzy litewscy (lipkowie) mieli wrócić pod panowanie tureckie, w wyniku tego postanowienia osiedli w pobliżu Kamieńca Podolskiego, posiłkując załogę turecką przeciw Polsce.

Układ ten był następstwem zwycięstwa hetmana koronnego Jana Sobieskiego pod Chocimiem i pod Żurawnem (wojna polsko-turecka 1672-1676), które nie zostało w pełni wykorzystane, m.in. na skutek bierności wojsk moskiewskich w wojnie przeciwko Turcji.

W celu ratyfikacji traktatu w Żurawnie do Stambułu udał się wojewoda chełmiński Jan Gniński, który przebywał tam w latach 1677-1678.

Polski Sejm nie ratyfikował traktatu i po zawarciu sojuszu z Austrią w 1683 roku wybuchła nowa wojna polsko-turecka, zakończona korzystnym dla Polski pokojem karłowickim.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu