Piwonia chińska [historia i autorzy]

Piwonia chińska ( Paeonia lactiflora) - roślina należąca do rodziny piwoniowatych, pochodząca z terenu Syberii i Chin. Jest popularnym kwiatem wśród Japończyków.

Charakterystyka

Bulwiasto zgrubiałe korzenie, pędy sztywne i wzniesione, lekko zdrewniałe u nasady. Liście pierzastosieczne. Kwitnienie przypada na przełom maja i czerwca. Kwiaty koloru: białego, różowego, karminowego lub purpurowego (rzadko zdarzają się również o żółtych kwiatach).

Uprawa, wymagania

Roślina trudna w uprawie. Wymagająca intensywnego nawożenia (należy unikać wapnia), wiosną używając do tego celu obornika lub kompostu torfowo-obornikowego. W okresie letnim-gnojowicą. Na okres zimowy roślinę należy okryć gałązkami np. świerku. Wymagają gleb żyznych, próchniczych, lekko kwaśnych i głęboko przekopanych i nawożonych. Stanowisko słoneczne lub lekko zacienione. Roślina używana na rabaty bylinowe, w grupach na trawniku, ew. stosowane wzdłuż ogrodzeń.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu