Parafia Trójcy Przenajświętszej w Kochłowicach [historia i autorzy]

Parafia Trójcy Przenajświętszej — rzymskokatolicka parafia mieszcząca się przy ulicy ks. Ludwika Tunkla 2 w Rudzie Śląskiej-Kochłowicach, należąca do dekanatu Kochłowice w archidiecezji katowickiej.

Pierwszy kościół

Pierwsza wzmianka o Kochłowicach pojawia się w roku 1360. Od momentu powstania aż do XIX w. Kochłowice były wsią, a ludność utrzymywała się z roli. W XIX wieku Kochłowice zdobywają prawa miejskie, i tracą je w 1951 r. stając się częścią Nowego Bytomia, a od 1959 r. wchodzą w skład miasta Ruda Śląska.

Parafia kochłowicka wyłoniła się z parafii bielszowickiej. W 1648 r. biskup krakowski erygował parafię w Kochłowicach. Pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Turski. W 1670 r. istniejący od 1590 r. kościół protestancki zamieniono na katolicki. Ten kościół przetrwał do początku XVIII wieku. W 1806 r. został wybudowany kościół murowany w stylu barokowym, obecnie pw. Matki Bożej z Lourdes.

W XIX wieku w okresie gwałtownej industrializacji i urbanizacji Górnego Śląska także Kochłowice przeszły duże przeobrażenia. Większość napływowej ludności była wyznania rzymskokatolickiego, więc mały kościółek parafialny nie mógł już pomieścić tak dużej liczby wiernych. Dlatego w 1886 roku ówczesny proboszcz ks. Matischok chciał wybudować nowy kościół, jednakże koniunktura w przemyśle górniczym załamała się i trzeba było plany budowy kościoła odłożyć na czas późniejszy.

Kościół parafialny z 1902

Nową świątynię zaczęto budować w 1900 r. za rządów ks. Ludwika Tunkla. Budowa kościoła trwała do września 1902 r. W tymże roku został zbudowany trójnawowy kościół pw. Trójcy Przenajświętszej. Kościół został zbudowany w stylu neoromańskim z elementami stylu neogotyckiego. Kościół ma 57 m długości, 21 m szerokości w nawie podłużnej, a 31 m w nawie krzyżowej. Trójosiowa fasada z dwoma wieżami posiada w części środkowej trzy neoromańskie portale. Trójnawowe wnętrze świątyni z prezbiterium zamkniętym półokrągłą apsydą jest nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Kościół posiada witraże i figury czterech ewangelistów. We wnętrzu wiszą obrazy olejne św. Barbary, Matki Bożej Niepokalanej, obrazy ołtarzowe Trójcy Przenajświętszej i Serca Jezusowego. Kościół może pomieścić 5 tys. wiernych. Został zaprojektowany przez Ludwiga Schneidera. Kościół wybudował Fedor Wieczorek z Królewskiej Huty.

W kościele znajdują się 30 głosowe organy piszczałkowe firmy Schlag&Sohne ze Świdnicy.

Za rządów ks. Tunkla w Kochłowicach powstały: probostwo, sierociniec im. "Hrabia Lazy", dom starców tzw. "Zakład św. Józefa".

Wskutek szkód górniczych kościół Świętej Trójcy zaczął popadać w ruinę i od wielu lat poddawany jest zabiegom konserwatorskim.

Z parafii wywodzi się 59 księży katolickich, w tym ks. dr Wilhelm Pluta, w latach 1958 – 1986 biskup gorzowski.

Od 1910 roku przy parafii działa Chór św. Cecylii w Kochłowicach.

Duszpasterze

  • ks. Ludwik Tunkel 1893-1922
  • ks. Paweł Pittach 1922-1924
  • ks. Jan Mencler administrator 1924
  • ks. Franciszek Szulc 1924-1958 (wygnany z parafii w okresie okupacji, więzień okresu stalinowskiego)
  • ks. Alojzy Pyrsz administrator 1958-1960; proboszcz 1960-1981
  • ks. Joachim Krupa 1981-1989
  • ks. Jerzy Lisczyk 1989- nadal
  • Alojzy Koziełek, Kochłowice, bmw (mps). Archiwum parafialne w Kochłowicach.
  • Ludwik Musioł, Kochłowice. Z dziejów gminy i parafii bmw. 1964 (mps). Archiwum parafialne w Kochłowicach.
  • Przemysław Noparlik, Kościół projektu Ludwiga Schneidera w Rudzie Śląskiej-Kochłowicach, „Rudzki Rocznik Muzealny 2008”, Ruda Śląska 2009, s. 42-74.
  • Katalog Archidiecezji Katowickiej 2005.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu