Parafia Ewangelicko-Augsburska w Skoczowie [historia i autorzy]

Parafia Ewangelicko-Augsburska w Skoczowie – parafia luterańska w Skoczowie, należąca do diecezji cieszyńskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP. Mieści się przy ulicy Kossak-Szatkowskiej. Swym zasięgiem obejmuje miasto Skoczów oraz jedenaście miejscowości: Dębowiec (filia), Iskrzyczyn, Harbutowice, Kiczyce, Międzyświeć, Ochaby, Pierściec (filia), Pogórze, Simoradz (filia), Wilamowice, Wiślica, które w 2005 zamieszkiwało łącznie ok. 3350 ewangelików.

Spis treści

Historia

Po Wiośnie Ludów w 1848 w Cesarstwie Austriackim następuje równouprawnienie wyznań protestanckich względem dotąd panującego katolickiego uwieńczone wydaniem Patentu Protestanckiego w 1861. Pierwsze starania by wybudować w Skoczowie kościół ewangelicki rozpoczął w 1849 skoczowski kupiec Paweł Kozioł. W rok później powstał Komitet budowy kościoła, które w 1862 otrzymało zezwolenie na realizację swych planów. Budowa trwała od 31 maja 1863 do 1865, a poświęcenie nastąpiło 1 listopada. W tym roku powstała obok kościoła również plebania, w 1870 nowa szkoła ewangelicka a w 1904 w specjalnie w tym celu zakupionym budynku dom sierot. Powstała parafia obejmowała Skoczów i okolice, wyodrębniłą się z obszarów trzech dotychczasowych parafii w: Cieszynie, Ustroniu i Drogomyślu.

Pierwszym pastorem w Skoczowie został Jan Karzeł, po jego śmierci w 1888 zastąpił go ks. Andrzej Krzywoń, który pełnił równocześnie funkcję seniora śląskiego a później superintendenta. W 1870 zbór liczył ok. 2200 parafian a nabożeństwa wygłaszane były w języku polskim i raz w miesiącu niemieckim dla około 100 niemieckojęzycznych zborowników.

W 1994 ze skoczowskiej parafii wyodrębniła się parafia w Wieszczętach.

Filie

Dębowiec

Według austriackiego spisu ludności z 1910 roku w Dębowcu mieszkało 417 ewangelików, stanowiących 42,4% procent jego mieszkańców. Posiadali oni tu swój cmentarz, na obszarze którego w 1912 poświęcono nową kaplicę. Z kolei w 2011 poświęcono nowy dom zborowy

Simoradz

W 1545, w okresie reformacji miejscowa ludność przeszła w znacznej mierze na wyznanie luterańskie i przejęła miejscowy kościół odnawiając go w 1611. W 1654 władze austriackie w ramach kontrreformacji na mocy rozporządzenia odebrały budynek kościoła i zamknęły go. Miejscowi ewangelicy zostali pozbawieni świątyni na wiele lat. Sytuację zmieniło powstanie kościoła i zboru obejmującego Simoradz w Drogomyślu w 1788, a jeszcze bliżej w Skoczowie w 1865. W 1910 roku ewangelików w Simoradzu było 356 (62,6% mieszkańców). W latach 1926-1928 na ewangelickim cmentarzu założonym w 1857 powstała kaplica, przemianowana w 1995 na kościół Ducha Świętego.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu