Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego [historia i autorzy]

Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego – dokument zawierający zbiór podstawowych norm regulujących sposoby odprawiania mszy świętej w zwyczajnej formie obrządku łacińskiego (rzymskiego) w Kościele katolickim. Przedstawia zarówno zarys liturgii, jak i zasady dotyczące przygotowywania wnętrza kościoła oraz strojów liturgicznych.

Dekretem prymasa Polski z 12 grudnia 2003 przekazano do druku przekład polski nowego "Ogólnego wprowadzenia do Mszału Rzymskiego". Przekład ten, przyjęty przez Konferencję Episkopatu Polski, został potwierdzony przez Kongregację Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów dekretem z dnia 6 listopada 2003. Przepisy zawarte w tym wprowadzeniu, w Polsce weszły w życie od Środy Popielcowej 25 lutego 2004.

Struktura dokumentu:

  1. Znaczenie i godność sprawowania Eucharystii.
  2. Struktura Mszy świętej oraz jej elementy i części.
  3. Funkcje i posługi we Mszy świętej.
  4. Różne formy sprawowania Mszy świętej.
  5. Urządzenie i wystrój kościoła do sprawowania Eucharystii.
  6. Rzeczy potrzebne do sprawowania Mszy świętej.
  7. Wybór mszy i jej części.
  8. Msze i modlitwy okolicznościowe oraz msze za zmarłych.
  9. Adaptacje zależne od kompetencji biskupów oraz konferencji Episkopatu.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu