Obciążalność długotrwała przewodów [historia i autorzy]

Obciążalność prądowa długotrwała przewodów i kabli energetycznych () - skuteczna wartość prądu jaka może maksymalnie przepłynąć w nieograniczonym czasie przez przewód o określonych parametrach i warunkach zewnętrznych, który może nagrzać przewód do granicznej, dopuszczalnej temperatury nie uszkadzając go.

Obciążalność długotrwała przewodów zależna jest od wielu czynników. Mają na nią wpływ takie parametry przewodów jak: przekrój poprzeczny żył, konstrukcja przewodów (kształt żył, sposób ich ułożenia oraz ilość), materiał, z którego wykonane są żyły (aluminium, miedź), rodzaj izolacji. Do warunków zewnętrznych mający wpływ na obciążalność należą: temperatura otoczenia oraz sposób ułożenia przewodów, który ma wpływ na intensywność oddawania ciepła z żył do otoczenia. W Polsce w roku 2000 znormalizowano obciążalność długotrwałą przewodów. Zasady ustalające obciążalność przewodów podaje norma PN-IEC 60364-5-523.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu