O słońcu [historia i autorzy]

O Słońcu - tytuł niezachowanego traktatu neoplatońskiego filozofa Porfiriusza (240-305), ucznia Plotyna. Mimo że dzieło nie dotrwało do naszych czasów, jego treść można odtworzyć na podstawie pierwszej księgi Saturnaliów Makrobiusza, który zeń korzystał.

Zarys problematyki

Porfiriusz w swym traktacie dawał wyraz poglądom teologicznym. Wiele imion bogów np. Apollo, Dionizos, Zeus, Serapis, jak i półbogów - Herkules, Asklepios, Adonis - są niczym innym, jak tylko różnymi nazwami dla tego samego bóstwa - Heliosa-Słońca. Chociaż Helios jest potężnym bogiem, to i tak podlega Bogu Najwyższemu i pełni rolę mediatora między nim a ludzkością.

Rozważania Porfiriusza wpisują się w nurt późnoantycznej spekulacji solarnej, której dowody dali także Jamblich, Korneliusz Labeon i Julian Apostata. Kult słońca był szeroko rozpowszechniony w świecie późnoantycznym, zarówno w teologii i filozofii, jak i sztuce i religii pogańskiego Rzymu.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu