Licznik osi [historia i autorzy]

Licznik osi - jest częścią systemu sterowania ruchem kolejowym (tzw. srk). Jego zadaniem jest stwierdzenie, czy dany odcinek torów jest zajęty czy wolny, czyli czy znajduje się na nim pociąg lub inny pojazd. Jest to bardzo ważne zagadnienie w sterowaniu ruchem kolejowym, gdyż od stanu zajętości odcinków uzależniona jest możliwość wjazdu innego pociągu do danej strefy.

Kontrolowana strefa nazywana jest czasem sekcją lub bardziej tradycyjnie, aczkolwiek niepoprawnie, odcinkiem torowym bądź izolowanym.

Zasada działania

Pociąg wjeżdżając do strefy przejeżdża nad czujnikiem, który wykrywa przejeżdżające osie. Sygnały z czujników zliczane są w jednostce centralnej. Podczas wyjeżdżania ze strefy ilość osi wyjeżdżających jest odejmowana od stanu licznika. Jeśli bilans osi jest równy zeru, licznik przekazuje sygnał do innych urządzeń, że strefa jest wolna.

Czujnik umieszczony przy torze składa się z dwóch obwodów magnetycznych. Zastosowanie dwóch obwodów umożliwia wykrycie kierunku jazdy pociągu - do strefy, czy też ze strefy i odpowiednie zliczenie osi. Jeden czujnik może być wykorzystany przez dwie sąsiadujące ze sobą sekcje. Przejeżdżająca nad nim oś będzie powodowała w jednej sekcji zmniejszanie stanu licznika, w drugiej zwiększanie.

Sytuacja, gdy pociąg przejeżdża ze strefy JtA do strefy Jz1. Każde z kół pobudzi najpierw obwód magnetyczny S1, a następnie S2. Doprowadzi to zwiększenia stanu licznika strefy Jz1 i zmniejszenia stanu licznika strefy JtA.

Zaletą liczników osi w porównaniu z innymi, starszymi systemami stwierdzania zajętości torów jest to, że tory nie są elektrycznie połączone z układem. Dzięki temu są mniej awaryjne, gdyż są odporne na wyładowania atmosferyczne w okolicach torów. Inną zaletą jest możliwość łatwego tworzenia stref o różnej wielkości - obejmujących np. kilka rozjazdów lub kilkanaście kilometrów szlaku. W tradycyjnych rozwiązaniach było to niemożliwe lub bardzo trudne.

Główną wadą liczników osi, która nie występowała w starszych systemach, jest konieczność zerowania. Czynność ta ma na celu "poinformowanie" licznika, że w danej chwili strefa jest wolna i gdy do strefy wjedzie i wyjedzie tyle samo osi ma sygnalizować, że strefa jest wolna. Zerowanie odbywa się w następujących przypadkach: po zainstalowaniu systemu, po wystąpieniu usterki, jeśli dyżurny stwierdzi, że licznik wskazuje zajętość, a strefa jest wolna. Zawsze przed zerowaniem dyżurny musi upewnić się, że zerowana strefa jest wolna.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu