Kurara (trucizna) [historia i autorzy]

Kurara – trucizna wytwarzana z wyciągu kory kilku gatunków kulczyby (Strychnos toxifera, S. cognes, S. schomburgkii), z cebuli rośliny Burmannia albo ze śluzowatej substancji korzeni Cissus quadrialata. Kurara blokuje acetylocholinowe receptory nikotynowe występujące w synapsie nerwowo-mięśniowej mięśnia szkieletowego. Używana na całym świecie, głównie przez Indian południowoamerykańskich do zatruwania strzał do łuków i dmuchawek.

W różnych preparatach kurary zidentyfikowano ok. 70 alkaloidów. Cechą wspólną kurar są dimeryczne alkaloidy z czwartorzędowymi grupami aminowymi. Do alkaloidów kurary porażających przewodzenie nerwowo-mięśniowe należą:

  • toksyferyna (z kurary kalebasowej), LD100 120 μg/kg (mysz, i.v.)
  • tubokuraryna (z kurary bambusowej), LD100 23 μg/kg (mysz, i.v.)

Właściwości trujące kurary dotyczą tylko sytuacji bezpośredniego przedostania się substancji do krwiobiegu. Spożycie kurary jest nieszkodliwe, gdyż nie jest wchłaniana przez przewód pokarmowy. Kurara jest niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym, powoduje natychmiastowe wiotczenie mięśni. Działanie to wykorzystywane jest w anestezjologii od 1939 roku; od roku 1942 stosuje się w tym celu czystą (+)-tubokurarynę. Obecnie wykorzystuje się pochodne syntetyczne o zbliżonej budowie, np. atrakurium, o lepszym profilu działania i stabilności podczas przechowywania.

Działanie kurary jest niwelowane przez podanie niewielkich dawek neostygminy lub innych inhibitorów acetylocholinesterazy.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu