Dekoncentracja [historia i autorzy]

Dekoncentracja – formalny lub nieformalny podział kompetencji władczych pomiędzy kilka podmiotów, instytucji, ośrodków decyzyjnych. Metoda dekoncentracji kompetencji jest na dużą skalę stosowana w obrębie poszczególnych szczebli organizacyjnych (np. w każdej gminie, powiecie i województwie).

Ze względu na stosunek podmiotów dzielących się kompetencjami, wyróżnia się dekoncentrację pionową (przeniesienie kompetencji na organy niższego szczebla w danym resorcie), poziomą (resortową, organy różnych resortów, a równego szczebla) i skośną (przeniesienie na organ niższego szczebla w innym resorcie).

Przykłady dekoncentracji:

  • zastosowanie monteskiuszowskiej zasady trójpodziału władzy, według której instytucje władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej mają odrębne kompetencje i wzajemnie kontrolują swoje poczynania,
  • rada gminy przekazuje kompetencję wójta gminy do sołectwa (dekoncentracja względnie trwała, gdyż wójt nie może samodzielnie przejąć przekazanej kompetencji),
  • wójt upoważnia swojego zastępcę, sekretarza gminy lub innego pracownika urzędu gminy do wykonywania niektórych kompetencji tego wójta - w jego imieniu (dekoncentracja relatywnie nietrwała, gdyż wójt może w każdej chwili przejąć przekazaną przez siebie kompetencję),
  • wojewoda upoważniający swego zastępcę lub innego pracownika urzędu wojewódzkiego do wykonywania w imieniu wojewody niektórych kompetencji, które ustawa przydzieliła wojewodzie (dekoncentracja relatywnie nietrwała).

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu