Biuro Ochrony Rządu [historia i autorzy]

Biuro Ochrony Rządu (BOR) – jednolita, umundurowana i uzbrojona formacja podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, w obecnym kształcie działająca w Polsce od 2001 r., wykonująca zadania z zakresu ochrony osób, obiektów i urządzeń ważnych ze względu na dobro i interes państwa. Pierwsza instytucja opisywana tą nazwą została zorganizowana w 1956 r. na bazie struktur istniejących od 1944 r., w latach 1990–2001 BOR funkcjonował jako Jednostka Wojskowa Nr 1004.

Spis treści

Historia BOR

Okres przedwojenny

Dzisiejsze Biuro Ochrony Rządu wywodzi swoją tradycję z działań formacji utworzonej w strukturach Policji Państwowej w dwudziestoleciu międzywojennym. Głównym powodem jej powołania stał się zamach na prezydenta Gabriela Narutowicza przeprowadzony 16 grudnia 1922 r. Konsekwencją zabójstwa były zmiany personalne i organizacyjne dokonane w systemie bezpieczeństwa II Rzeczypospolitej.

29 lipca 1924 r. szef Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Zygmunt Hübner podpisał instrukcję o prowadzeniu służby ochronnej wobec prezydenta, innych wysokich urzędników oraz głów obcych państw przebywających na terenie RP. Nową wersję instrukcji w tej sprawie zatwierdził 1 sierpnia 1934 r. (i wydał 19 grudnia 1934 r.) kolejny minister Marian Zyndram-Kościałkowski. Jednostką odpowiadającą za bezpieczeństwo dostojników państwowych stała się Brygada Ochronna działająca przy Okręgowym Urzędzie Policji Politycznej (od 1926 r. przy Urzędzie Śledczym) na m. st. Warszawę. Jej zorganizowanie nastąpiło na mocy zarządzeń z 12 czerwca 1924 r. szczegółowo określających zadania formacji. Za ochronę siedziby prezydenta od 1926 r. odpowiedzialna była Kompania Zamkowa (będąca pododdziałem wojskowym, który w 1928 r. wszedł w skład wydzielonego z Brygady Ochronnej Oddziału Zamkowego).

W nawiązaniu do utworzenia Brygady Ochronnej dzień 12 czerwca został w 2001 r. ustanowiony świętem Biura Ochrony Rządu.

Ochrona rządu w strukturach UB

Bezpośrednimi poprzednikami BOR były formacje działające w latach 1944–1956 w obrębie aparatu bezpieczeństwa Polski Ludowej. Pierwsza z nich to Wydział Ochrony PKWN utworzony 22 sierpnia 1944 r. w Resorcie Bezpieczeństwa Publicznego. W związku z powstaniem Rządu Tymczasowego i przekształceniem RBP w Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego 1 stycznia 1945 r. komórka otrzymała nazwę Wydział Ochrony Rządu. Jej funkcjonariusze nawiązali bliską współpracę ze sformowanymi w tym okresie oddziałami Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, które oprócz walki z podziemiem niepodległościowym wypełniały także zadania związane z ochroną ważnych obiektów państwowych.

Kilka lat później, na mocy rozkazu nr 012 ministra z 20 stycznia 1949 r., w miejsce wydziału powstał Departament Ochrony Rządu prowadzący ochronę najwyższych przedstawicieli władzy partyjno-państwowej aż do rozwiązania MBP w grudniu 1954 r. Następnie funkcję tę przejął Departament VIII przy nowo powołanym Komitecie do Spraw Bezpieczeństwa Publicznego. Formalne zorganizowanie jednostki nastąpiło na podstawie rozkazu nr 055 przewodniczącego komitetu z 18 marca 1955 r., jej działalność trwała do momentu zniesienia KdsBP w listopadzie 1956 r.

Biuro Ochrony Rządu MSW

Po włączeniu struktur komitetu (pod nazwą Służba Bezpieczeństwa) do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na mocy zarządzenia nr 00238 ministra z 29 listopada 1956 r. utworzone zostało Biuro Ochrony Rządu jako jedna z kilkunastu nowych komórek organizacyjnych resortu. BOR początkowo podlegał bezpośrednio ministrowi, a w następnych latach wyznaczonym przez niego wiceministrom. Zadania i charakter jednostki pozostawały bez zmian, od tej pory jednak jej funkcjonariuszom nadawano stopnie służbowe Milicji Obywatelskiej, a ich pracę regulowały w praktyce przepisy dotyczące działania MO.

Wewnętrzna organizacja BOR w 1975 r. przedstawiała się następująco:

  • Wydział I (ochrona osobista)
  • Wydział II (ochrona obiektów)
  • Wydział III (ochrona techniczna)
  • Wydział IV (sprawy ogólnoorganizacyjne)
  • Wydział V (transport samochodowy)
  • Wydział VI (zaopatrzenie specjalne)

Biuro posiadało również jedną jednostkę terenową ulokowaną w strukturach Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej (od 1983 r. Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych) w Katowicach. Była to utworzona w listopadzie 1973 r. Samodzielna Sekcja Operacyjno-Ochronna, którą w styczniu 1977 r. przekształcono w Wydział Operacyjno-Ochronny. Komórka funkcjonowała do lutego 1990 r.

W wyniku reformy dzielącej centralę resortu na służby w listopadzie 1981 r. Biuro Ochrony Rządu (z uwagi na powiązania z Nadwiślańskimi Jednostkami Wojskowymi kontynuującymi działalność KBW) znalazło się pod nadzorem Szefa Wojsk MSW. Po likwidacji tego stanowiska w listopadzie 1989 r. kontrolę nad komórką przejął Szef Służby Bezpieczeństwa MSW. Stan ten trwał do czasu zreorganizowania ministerstwa i podległych mu formacji dokonanego w okresie od 10 maja do 31 lipca 1990 r.

BOR a SB

Kwestia przynależności Biura Ochrony Rządu do Służby Bezpieczeństwa wzbudza kontrowersje ze względu na fakt, iż w okresie PRL nie został wydany żaden akt prawny wyższego rzędu jednoznacznie określający jakie komórki organizacyjne MSW wchodziły w skład SB. Obecnie, zgodnie z ustawą lustracyjną, za jednostki Służby Bezpieczeństwa uważane są te jednostki Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, które z mocy prawa podlegały rozwiązaniu w chwili zorganizowania Urzędu Ochrony Państwa, oraz te jednostki, które były ich poprzedniczkami. W rozumieniu tak skonstruowanych przepisów BOR należy umieścić poza systemem SB, gdyż nie został on rozwiązany, lecz po przekształceniu w dalszym ciągu funkcjonował w ramach resortu. W trakcie procesu legislacyjnego, podczas obrad sejmowej komisji nadzwyczajnej rozpatrującej projekty ustaw lustracyjnych, rozważano również uwzględnienie biura jako odrębnej pozycji w katalogu organów bezpieczeństwa państwa, ostatecznie jednak propozycja ta nie uzyskała akceptacji parlamentarzystów.

Odmienne od decyzji politycznych stanowisko w sprawie BOR zajmują natomiast historycy, a w szczególności badacze związani z Instytutem Pamięci Narodowej. Zwracają oni uwagę na nieprecyzyjność zapisów ustawowych powodującą trudności interpretacyjne i stoją na stanowisku, że określenie struktury Służby Bezpieczeństwa nie jest możliwe bez odwołania się do normatywów niższego rzędu (niejawnych uchwał, zarządzeń, rozkazów itp.) regulujących bieżącą pracę resortu spraw wewnętrznych PRL. Tego typu akty w odniesieniu do Biura Ochrony Rządu wskazują zaś na to, że funkcjonariusze BOR prowadzili działalność na takich samych zasadach jak pracownicy innych jednostek operacyjnych i operacyjno-technicznych SB.

O związkach biura z organami bezpieczeństwa państwa świadczą m.in. następujące dokumenty:

  • zarządzenie organizacyjne nr 0140 Ministra Spraw Wewnętrznych z 11 października 1975 r. w sprawie uposażenia według szczebla "B" dla stanowisk w komórkach organizacyjnych Służby Bezpieczeństwa, które wymienia w tym celu odpowiednie jednostki centralne i terenowe, wśród nich Biuro Ochrony Rządu MSW i Samodzielną Sekcję Operacyjno-Ochronną SB KW MO (w Katowicach),
  • zarządzenie nr 00102 Ministra Spraw Wewnętrznych z 9 grudnia 1989 r. w sprawie zasad działalności operacyjnej Służby Bezpieczeństwa wraz z załączoną instrukcją operacyjną, która wymienia Biuro Ochrony Rządu MSW jako jedną z jednostek organizacyjnych zobowiązanych do stosowania tych przepisów,
  • notatki służbowe wewnątrzresortowych zespołów zajmujących się w latach 70. i 80. kwestią uporządkowania struktur Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, które zaliczają Biuro Ochrony Rządu MSW do pionu Służby Bezpieczeństwa, określając je jako jednostkę operacyjno-techniczną lub jednostkę pomocniczą SB.

Jednostka Wojskowa Nr 1004

1 sierpnia 1990 r. Biuro Ochrony Rządu zostało przeformowane w Jednostkę Wojskową Nr 1004. Jego funkcjonariusze otrzymali status żołnierzy, nadal jednak pełnili służbę w resorcie spraw wewnętrznych. Podobnie jak w przypadku Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych działanie biura opierało się na ustawach dotyczących sił zbrojnych umożliwiających szefowi MSW (od 1997 r. MSWiA) korzystanie w stosunku do podporządkowanych mu oddziałów z uprawnień Ministra Obrony Narodowej. Ponadto Rada Ministrów wydała szereg uchwał i rozporządzeń przyznających żołnierzom BOR i NJW, w związku z wykonywanymi przez nich czynnościami, niektóre kompetencje funkcjonariuszy Policji.

Pod koniec lat 90. nie mogła dłużej trwać sytuacja, w której część żołnierzy pozostawałaby poza strukturami Ministerstwa Obrony Narodowej. W celu utrzymania Biura Ochrony Rządu przy dotychczasowym resorcie rozpoczęto więc prace legislacyjne nad przepisami mającymi określić nową pozycję prawną tej formacji. Do momentu ich uchwalenia stan przejściowy regulowała ustawa z 22 grudnia 1999 r. o czasowym podporządkowaniu niektórych jednostek wojskowych. W wydanym akcie przewidywano zakończenie restrukturyzacji do 31 grudnia 2000 r., okres ten został później przedłużony do 31 marca 2001 r.

Ustawa o BOR

30 marca 2001 r. weszła w życie ustawa z 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu. Na mocy jej postanowień jednostkę przekształcono w jednolitą, umundurowaną i uzbrojoną formację o charakterze policyjnym. Od tego momentu żołnierze JW 1004 stali się z mocy prawa funkcjonariuszami BOR z przysługującymi im odrębnymi stopniami służbowymi. W dokumencie wyznaczono również ostateczną datę likwidacji wojsk resortu spraw wewnętrznych. Ich rozformowanie zakończone zostało w terminie do 31 grudnia 2001 r., następnie żołnierze NJW, z którymi nie rozwiązano stosunku służbowego, przeszli do dyspozycji szefa MSWiA (lub szefa MON), część z nich wcielono do Biura Ochrony Rządu.

W kolejnych latach ustawa była wielokrotnie nowelizowana i do dziś pozostaje podstawą prawną działalności biura. Zgodnie z jej zapisami na czele struktury stoi Szef BOR podległy ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, powoływany i odwoływany na jego wniosek przez Prezesa Rady Ministrów. Szczegółowy podział na komórki organizacyjne określany jest w drodze zarządzenia ministra i ma charakter informacji niejawnej. Oprócz spraw związanych z Biurem Ochrony Rządu w ustawie znalazły się także artykuły dotyczące funkcjonowania Straży Marszałkowskiej (będącej umundurowaną formacją podległą Marszałkowi Sejmu i bezpośrednio nadzorowaną przez Szefa Kancelarii Sejmu). Do zakresu jej obowiązków należy ochrona Sejmu i Senatu, przy wykonywaniu tych zadań strażnikom przysługuje część uprawnień funkcjonariuszy BOR.

Kierownictwo BOR i jego poprzedników

Naczelnicy (początkowo kierownicy) Wydziału Ochrony PKWN RBP / Wydziału Ochrony Rządu MBP:

  • Leon Andrzejewski (22 sierpnia 1944 r. – 11 października 1944 r.)
  • Włodzimierz Zacharewicz (9 listopada 1944 r. – 17 czerwca 1945 r.)
  • Stanisław Zasztoft (p.o.) (1 lipca 1945 r. – 19 lipca 1945 r.)
  • Stanisław Dolecki (20 lipca 1945 r. – 30 września 1946 r.)
  • Ludwik Sielicki (1 października 1946 r. – 31 maja 1948 r.)
  • Faustyn Grzybowski (1 czerwca 1948 r. – 20 stycznia 1949 r.)

Dyrektorzy Departamentu Ochrony Rządu MBP / Departamentu VIII KdsBP:

  • Leon Rubinsztein (21 stycznia 1949 r. – 9 grudnia 1949 r.)
  • Faustyn Grzybowski (10 grudnia 1949 r. – 7 września 1956 r.)

Dyrektorzy Biura Ochrony Rządu MSW:

  • Jan Górecki (28 listopada 1956 r. – 1 kwietnia 1981 r.)
  • Stefan Pawłowski (1 kwietnia 1981 r. – 14 stycznia 1983 r.)
  • Olgierd Darżynkiewicz (14 stycznia 1983 r. – 1 lipca 1989 r.)
  • Lucjan Wiślicz-Iwańczyk (1 lipca 1989 r. – 31 lipca 1990 r.)

Szefowie Jednostki Wojskowej Nr 1004 – Biuro Ochrony Rządu:

  • Lucjan Wiślicz-Iwańczyk (1 sierpnia 1990 r. – 8 lutego 1991 r.)
  • Janusz Zakościelny (9 lutego 1991 r. – 18 listopada 1991 r.)
  • Mirosław Gawor (19 listopada 1991 r. – 7 maja 1997 r.)
  • Henryk Sobczyk (8 maja 1997 r. – 11 grudnia 1997 r.)
  • Mirosław Gawor (12 grudnia 1997 r. – 29 marca 2001 r.)

Szefowie Biura Ochrony Rządu:

  • Mirosław Gawor (30 marca 2001 r. – 6 listopada 2001 r.)
  • Grzegorz Mozgawa (7 listopada 2001 r. – 3 listopada 2005 r.)
  • Damian Jakubowski (3 listopada 2005 r. – 11 sierpnia 2006 r.)
  • Jan Teleon (p.o.) (11 sierpnia 2006 r. – 25 października 2006 r.)
  • Andrzej Pawlikowski (25 października 2006 r. – 27 listopada 2007 r.)
  • Marian Janicki (27 listopada 2007 r. – 1 marca 2013 r.)
  • Krzysztof Klimek (p.o.) (1 marca 2013 r. – 22 marca 2013 r.)
  • Krzysztof Klimek (od 22 marca 2013 r.)

Obecna działalność BOR

Osoby ochraniane przez BOR

  • Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
  • Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
  • Marszałek Senatu Rzeczypospolitej Polskiej
  • Prezes Rady Ministrów
  • Wiceprezes Rady Ministrów
  • Minister właściwy do spraw wewnętrznych
  • Minister właściwy do spraw zagranicznych
  • Byli Prezydenci Rzeczypospolitej Polskiej
  • Przedstawiciele delegacji państw obcych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
  • Inne osoby ważne ze względu na dobro państwa, na podstawie decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych

Okres objęcia ochroną BOR

Początek objęcia ochroną ważnych osób przez BOR i ustanie tej ochrony na ogół nie pokrywają się z okresem pełnienia danej funkcji państwowej. Oto wykaz początku i końca sprawowania ochrony przez Biuro Ochrony Rządu nad najważniejszymi osobami w państwie.

  • Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej – od momentu podania oficjalnych wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą do momentu zaprzysiężenia na urząd Prezydenta RP (jako prezydent elekt) oraz od momentu zaprzysiężenia na urząd Prezydenta RP – dożywotnio (po zakończeniu kadencji prezydenckiej ochrona BOR przysługuje byłemu prezydentowi tylko na terytorium Polski)
  • Prezes Rady Ministrów – od momentu nominowania przez Prezydenta RP do chwili uzyskania wotum zaufania przez Sejm RP oraz od momentu uzyskania wotum zaufania – przez 6 miesięcy od chwili zakończenia pełnienia funkcji Prezesa Rady Ministrów
  • marszałkowie izb parlamentu oraz ministrowie – od momentu powołania/wyboru, przez okres ok. 1 miesiąca po zakończeniu pełnienia funkcji

Szefowie ochrony Prezydenta RP

  • ppłk Krzysztof Olszowiec (od 2005; zawieszony 27 listopada 2008)
  • Artur Żelazowski (p.o. od 28 listopada 2008 do lutego 2009)
  • Janusz Murasicki (od lutego 2009)

Szefowie ochrony Prezesa Rady Ministrów

  • płk Krzysztof Kowalczyk (1997-2001, szef ochrony Prezesa Rady Ministrów Jerzego Buzka)
  • płk Wiesław Bijata (2001-2004, szef ochrony Prezesa Rady Ministrów Leszka Millera)
  • płk Sławomir Bogacki (2004-2005, szef ochrony Prezesa Rady Ministrów Marka Belki)
  • płk Krzysztof Klimek (2007-2013, szef ochrony Prezesa Rady Ministrów Donalda Tuska)

Obiekty ochraniane przez BOR

  • Obiekty służące Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, Prezesowi Rady Ministrów, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, budynki Sejmu i Senatu
  • Polskie przedstawicielstwa dyplomatyczne
  • Urzędy konsularne oraz przedstawicielstwa przy organizacjach międzynarodowych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej
  • Inne obiekty i urządzenia o szczególnym znaczeniu

Formy działania BOR

Biuro Ochrony Rządu wykonuje zadania ochronne poprzez m.in. planowanie zabezpieczenia osób, obiektów i urządzeń, rozpoznanie i analizę zagrożeń, zapobieganie powstawaniu zagrożeń, koordynację działań ochronnych różnych służb, wykonywanie ochrony bezpośredniej, zabezpieczanie obiektów i urządzeń. W trakcie wykonywania obowiązków służbowych funkcjonariusze BOR współpracują z funkcjonariuszami Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Żandarmerii Wojskowej. Funkcjonariusze BOR mają prawo wydawać polecenia, zatrzymywać pojazdy, legitymować osoby w celu ustalenia tożsamości, zatrzymywać osoby, dokonywać kontroli osobistej, zwracać się o niezbędną pomoc do organów, instytucji i osób. W sytuacjach zagrożenia funkcjonariusze BOR mogą użyć środków przymusu bezpośredniego (siła fizyczna, pałki służbowe i psy), a nawet użyć broni palnej.

Funkcjonariusze Biura Ochrony Rządu pełnią różnorakie funkcje. W zależności od specjalności i przygotowania funkcjonariusza wykonywać mogą oni m.in. zadania z zakresu:

  • Ochrony osobistej
  • Ochrony obiektów
  • Zabezpieczenia pirotechniczno-radiologicznego
  • Obsługi technicznej pojazdów
  • Obsługi recepcyjnej
  • Służby reprezentacyjnej

Służba w BOR

Służbę w BOR może pełnić osoba posiadająca obywatelstwo polskie, nieposzlakowaną opinię, niekarana za popełnienie przestępstwa, korzystająca z pełni praw publicznych, posiadająca co najmniej średnie wykształcenie oraz zdolność fizyczną i psychiczną do służby w formacji uzbrojonej i gotowa podporządkować się dyscyplinie służbowej.

Osoba zgłaszająca, po wydaniu pozytywnego orzeczenia komisji lekarskich, mianowana zostaje funkcjonariuszem w służbie przygotowawczej na okres 3 lat. Po tym okresie i uzyskaniu pozytywnej opinii zostaje mianowana funkcjonariuszem w służbie stałej.

Preferuje się, by kandydaci na funkcjonariuszy posiadali specjalistyczne umiejętności przydatne w służbie, uprawiali sporty walki, wodne, samochodowe oraz strzelectwo, znali języki obce.

Korpusy i stopnie funkcjonariuszy

  • Korpus szeregowych:
    • Szeregowy
    • Starszy szeregowy
  • Korpus podoficerów:
    • Kapral
    • Plutonowy
    • Sierżant
    • Starszy sierżant
  • Korpus chorążych:
    • Młodszy chorąży
    • Chorąży
    • Starszy chorąży
  • Korpus oficerów:
    • Podporucznik
    • Porucznik
    • Kapitan
    • Major
    • Podpułkownik
    • Pułkownik
    • Generał brygady
    • Generał dywizji

Ochrona osobistości

  • Liczba funkcjonariuszy ochraniających Prezydenta RP wynosi 12, premiera RP – 9, marszałków Sejmu i Senatu, wicepremierów, ministrów i byłych prezydentów – po 1-4; w zależności od potrzeb liczba funkcjonariuszy może zostać zmieniona.
  • Ochrona BOR przysługuje również byłym premierom przez okres 6 miesięcy po zakończeniu sprawowania funkcji szefa rządu.
  • Ochrona BOR przysługuje również członkom rodziny prezydenta i premiera.
  • Do obiektów ochranianych przez BOR należą także prywatne mieszkania osób ochranianych.
  • Biuro Ochrony Rządu nie jest jedyną polską formacją chroniącą VIP-ów. Zadania z zakresu wykonywania czynności ochronnych wobec osób uprawnionych realizuje również Wydział Ochrony Oddziału Specjalnego Żandarmerii Wojskowej w Warszawie, który zajmuje się ochroną Prezydenta RP, Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu, Prezesa Rady Ministrów wyłącznie na terenie jednostek wojskowych oraz Ministra Obrony Narodowej i innych osób na mocy odrębnej decyzji przedmiotowego ministra. Chroni on również członków wojskowych delegacji zagranicznych przebywających z wizytą w Polsce. Tradycje ochrony osób przez Żandarmerię Wojskową sięgają 1926 r. kiedy to utworzono "Pluton żandarmerii Prezydenta Rzeczypospolitej" oraz przydzielono siedmiu żandarmów do służby przy osobie Ministra Spraw Wojskowych (Józef Piłsudski - przyp. M.K.). Czynności ochronne wobec Ministra Obrony Narodowej oraz członków wojskowych delegacji zagranicznych szczebla kierowniczego, jak również członków najwyższych władz partyjnych i państwowych oraz cywilnych delegacji zagranicznych szczebla równorzędnego, w przypadku ich pobytu na terenie obiektów wojskowych realizowała także Wojskowa Służba Wewnętrzna w latach 1957 - 1990.
  • Czynności ochronne w okresie II RP i PRL wykonywały na mocy odrębnych przepisów cztery podmioty: Policja Państwowa, Żandarmeria, Biuro Ochrony Rządu, Wojskowa Służba Wewnętrzna.
  • Obecnie czynności ochronne na mocy zapisów ustawowych wykonują tylko dwa podmioty: Biuro Ochrony Rządu (formacja), Żandarmeria Wojskowa (służba)

Biuro Ochrony Rządu ochrania także inne osoby, które są ważne ze względu na dobro państwa. Decyzję o ochronie podejmuje minister właściwy do spraw wewnętrznych. Na tej podstawie, ochronie podlegały np:

  • Jarosław Kaczyński (w pierwszej połowie 2006, który z uwagi na podobieństwo fizyczne mógł zostać pomylony z Prezydentem RP Lechem Kaczyńskim),
  • Jadwiga Kaczyńska – matka byłego premiera Jarosława Kaczyńskiego i prezydenta Lecha Kaczyńskiego (w związku z groźbami zawartymi w liście wysłanym do Kancelarii Premiera), od 2005 r.
  • kilkanaście osób, nie tylko polityków, w związku z zabójstwem pracownika biura poselskiego PiS

Funkcjonariusze polegli na służbie

3 października 2007 roku w zamachu na ambasadora Edwarda Pietrzyka zginął ppor. Bartosz Orzechowski.

10 kwietnia 2010 roku w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku zginęło dziewięcioro funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu: płk Jarosław Florczak, mjr Dariusz Michałowski, kpt. Paweł Janeczek, por. Piotr Nosek, ppor. Agnieszka Pogródka-Węcławek, ppor. Artur Francuz, ppor. Paweł Krajewski, ppor. Jacek Surówka i ppor. Marek Uleryk.

Poległych funkcjonariuszy BOR upamiętnia pomnik, odsłonięty w 2008 roku w Warszawie przy ul. Podchorążych.

Odznaczenia BOR

W 2009 roku formacja została odznaczona Złotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, a w 2012 roku – Medalem Honorowym za zasługi dla Żandarmerii Wojskowej.

Wyposażenie BOR

Do pojazdów wykorzystywanych przez BOR należą m.in. specjalnie wzmocnione i wyposażone:

  • Audi A8
  • Audi A6
  • Audi Q7
  • BMW serii 5,
  • BMW serii 7,
  • BMW X5,
  • Chrysler Voyager,
  • Mercedesy klasy E (W124),
  • Mercedesy klasy G,
  • Mercedesy klasy S,
  • Mercedesy Viano
  • Seat Exeo
  • Škody Superb,
  • Volvo S40,

Funkcjonariusze są uzbrojeni w:

  • pistolety Glock 17, FN Five-seveN
  • pistolety maszynowe UZI i Mini-UZI, FN P90
  • karabinki szturmowe AKMS, Beryl wz.96, HK G36C i FN SCAR.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu