Bazyli Walicki [historia i autorzy]

Bazyli Walicki herbu Łada (ur. 1728, zm. 28 grudnia 1802). W 1758 został chorążym rawskim i kasztelanem sochaczewskim. Od 1772 kasztelan rawski. Wojewoda rawski w latach 1774-1789, członek Sejmu Czteroletniego i zwolennik Konstytucji 3 Maja, senator.

Ukończył studia we Francji, zwolennik i propagator reform, doradca i przyjaciel króla Stanisława Augusta. Był członkiem Komisji Dobrego Porządku Miasta Starej Warszawy w 1765 roku. Na Sejmie Rozbiorowym 1773-1775 przystąpił do konfederacji Adama Ponińskiego, powołany do Komisji Skarbowej Koronnej. Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego. Sejm grodzieński (1793) nominował go do Rady Nieustającej.

W małżeństwie z Rozalią Nieborską herbu Lubicz (ślub 1748 r.) miał siedmioro dzieci - dwóch synów (Józefa i Kazimierza) oraz pięć córek.

Zbudował dwór w Małej Wsi, oddany do użytku w 1786 roku. W 1776 roku założył tamże park.

W 1767 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.