7 Pułk Saperów Wielkopolskich [historia i autorzy]

7 Pułk Saperów Wielkopolskich (7 psap) - oddział saperów Wojska Polskiego II RP.

Spis treści

Historia

Pułk został sformowany 22 sierpnia 1921 roku z połączenia XIV, XVII i XXV Batalionów Saperów oraz VII Batalionu Zapasowego Saperów. Oddział stacjonował w garnizonie Poznań, w koszarach pruskiego 29 Batalionu Pionierów na Wildzie.

W 1929 roku jednostka przeformowana została w 7 Batalion Saperów i podporządkowana dowódcy 3 Brygady Saperów w Poznaniu. W marcu 1934 roku batalion podporządkowany został dowódcy 2 Brygady Saperów w Krakowie, która w październiku tego roku przemianowana została na 2 Grupę Saperów. W czerwcu 1937 roku batalion wydzielił ze swego składu jedną kompanię saperów, na bazie której sformowany został Ośrodek Sapersko-Pionierski 25 Dywizji Piechoty w Kaliszu.

Organizacja i obsada personalna batalionu w sierpniu 1939 roku

Ostatnia organizacja pokojowa i obsada personalna batalionu.

Dowództwo batalionu

  • dowódca batalionu – ppłk Zarzycki Marian
  • I zastępca dowódcy batalionu – mjr Kosicki Henryk
  • adiutant – por. Zawadzki Medard Lucjan
  • oficer sztabowy ds. wyszkolenia – por. Bylina Leszek
  • lekarz medycyny – kpt. dr Saciuk Jerzy konstanty
  • II zastępca dowódcy (kwatermistrz) – mjr Szymanowski Roman
  • oficer mobilizacyjny – kpt. Kotecki Włodzimierz
  • z-ca oficera mobilizacyjnego – por. Marzec Edward Wincent
  • oficer administracyjno-materiałowy – por. Bórak Cyryl Walenty
  • oficer gospodarczy – kpt. int. Kaźmierczak Józef
  • dowódca kompanii gospodarczej – por. Rydliński Antoni
  • oficer żywnościowy – vacat
  • komendant parku – kpt. Czarnecki Ludwik II
  • zastępca komendanta – por. Urbański Mirosław Józef
  • dowódca plutonu łączności – por. Wołosewicz Zbigniew
  • dowódca plutonu przeciwgazowego – ppor. Bejnarowicz Tadeusz

kompania szkolna

  • dowódca kompanii szkolnej – kpt. Karchesy Aleksander
  • dowódca plutonu – ppor. Dobrucki Edmund
  • dowódca plutonu – ppor. Fuch Karol Maksymiljan
  • dowódca plutonu – ppor. Murczyński Władysław Józef
  • dowódca plutonu – ppor. Pełz Witold Emanuel

1 kompania

  • dowódca 1 kompanii – por. Zych Zdzisław Jerzy
  • dowódca plutonu – ppor. Gębka Adam

2 kompania

  • dowódca 2 kompanii – por. Urbański Stanisław Wacław
  • dowódca plutonu – ppor. Hein Witold Franciszek Józef
  • dowódca plutonu – ppor. Świerkowski Stanisław

3 kompania

  • dowódca 3 kompanii – por. Eljasiński Stefan August
  • dowódca plutonu – ppor. Trzeciak Leon Aleksander
  • dowódca plutonu – ppor. Pyster Józef

4 kompania

  • dowódca 4 kompanii – kpt. Matuszewski Rafał
  • dowódca plutonu – ppor. rez. pdsc. Wojciechowski Wacław
  • dowódca plutonu – chor. Szymański Jan

Oddelegowani na kurs

  • por. Bagieński Jerzy
  • por. Rosadowski Wacław
  • por. Timler Tadeusz Józef

Mobilizacja 1939

7 Batalion Saperów był jednostką mobilizującą. W 1939 roku zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" sformował w mobilizacji alarmowej piętnaście pododdziałów dla Armii "Poznań":

  • batalion saperów typ IIa nr 14 dla 14 DP - mjr Henryk Kosicki
  • batalion saperów typ IIb nr 17 dla 17 DP - kpt. Aleksander Karchesy
  • batalion saperów typ IIb nr 47 dla armii - kpt. Teofil Jaroszewski
  • pluton mostowy 4 tonowy nr 47
  • Szefostwo Fortyfikacji Typ II "Poznań"
  • Dowództwo Grupy Fortyfikacyjnej Nr 71
  • rezerwowa kompania saperów nr 171
  • rezerwowa kompania saperów nr 172
  • rezerwowa kompania saperów nr 173
  • rezerwowa kompania saperów nr 174 - kpt. rez. Michał Lorkiewicz
  • rezerwowa kompania saperów nr 175
  • pluton parkowy saperów nr 71
  • pluton parkowy saperów nr 72
  • lekka kolumna pontonowa typ I nr 171
  • lekka kolumna pontonowa typ II nr 172

Latem 1939 z tabel mobilizacyjnych baonu wykreślono cztery plutony miotaczy ognia (nr (71-74).

Kadra 7 psap / 7 bsap

Dowódcy pułku i batalionu:

  • mjr Roman Rygiel - XI 1922
  • płk Artur Włodzimierz Górski (XII 1922 do I 1926 → dowódca 29 pp)
  • p.o. ppłk Wiktor Krajewski - II - VIII 1926 (zastępca dowódcy pułku od II.1924)
  • płk dypl. SG Aleksander Henryk Szychowski (3 IX 1926 - 27 IV 1929)
  • ppłk dypl. dr Marian Jan Steifer (27 IV 1929 do I 1931)
  • mjr Stanisław Perko
  • ppłk Konstanty Zdzisław Skąpski (III 1931 - III 1935)
  • p.o. mjr Wincenty Krzywiec - IV 1935
  • ppłk Arkadiusz Balcewicz - IV 1935 - XI 1938
  • ppłk Marian Zarzycki - 14 XI 1938 do 3 IX 1939

Oficerowie:

  • mjr Stanisław Perko - zastępca dowódcy batalionu - 20.09.1930 do III.1931
  • kpt. rez. Marian Grotowski
  • kpt. Julian Piasecki (nadetatowy)
  • por. Tadeusz Struś

Organizacja i obsada personalna 7 psap w latach 1923-1924

  • dowódca pułku - płk Artur Włodzimierz Górski
  • zastępcy dowódcy pułku
    • mjr Otton Gloeh († 11 VII 1923 )
    • mjr Jan I Wantuch (p.o. 1923)
    • ppłk Witold II Krajewski (1924)
    • adiutant pułku - por. Ludwik Aleksander Turulski
  • starszy lekarz pułku - por. plek. Romuald Grabowski
  • młodszy lekarz pułku - por. plek. Leon Marian Streit
  • oficer kasowy - por. Alfons Władysław Janowski
  • oficer prowiantowy - wakat
  • dowódca XIV Batalionu Saperów - p.o. kpt. Czesław II Prusinowski (1923) i mjr Czesław Zawistowski (1924)
  • dowódca XVII Batalionu Saperów - p.o. kpt. Władysław Wlekliński
  • dowódca XXV Batalionu Saperów - kpt./mjr Stefan Langner
  • komendant Kadry Batalionu Zapasowego - p.o. kpt. Julian Mańka

Organizacja i obsada personalna 7 psap w 1928

  • dowódca pułku - płk dypl. Aleksander Henryk Szychowski
  • zastępca dowódcy pułku - mjr Edward Nejberg
  • kwatermistrz - p.o. kpt. Aleksander Filipowski
  • oficer kasowy - por. Alfons Władysław Janowski
  • dowódca XIV Batalionu Saperów - mjt Tadeusz Józef Kostecki
  • dowódca XVII Batalionu Saperów - mjr Wojciech Michalak

Symbole pułku

Sztandar

W niedzielę 10 czerwca 1923 roku, w koszarach na Wildzie, kierownik Ministerstwa Spraw Wojskowych, gen. dyw. Aleksander Osiński wręczył dowódcy pułku chorągiew ufundowaną przez Bractwo Strzeleckie w Poznaniu. Chorągiew wykonana została w warszawskiej firmie Wincentego Wabia-Wabińskiego według wzoru zatwierdzonego dekretem Prezydenta RP z 16 kwietnia 1923 roku . W 1939 roku sztandar prawdopodobnie spalono.

Odznaka

3 lutego 1926 roku Minister Spraw Wojskowych zatwierdził wzór odznaki pamiątkowej 7 psap , a 9 października 1928 roku nowy regulamin odznaki . Odznakę stanowi srebrny krzyż maltański emaliowany na biało. W centrum umieszczony jest czarno-czerwony medalion z cyfrą 7 z otokiem niebiesko-czarnej emalii. Jednoczęściowa - oficerska bita w srebrze lub tombaku, emaliowana. Wymiary: 44x44 mm. Wykonanie: Józef Pendowski - Poznań .

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu