64 Zbiorcza Dywizja Wojsk Wewnętrznych NKWD [historia i autorzy]

64 Zbiorcza Dywizja Wojsk Wewnętrznych NKWD (ros. 64 Сводная дивизия внутренних войск НКВД) – jedna z radzieckich dywizji w strukturze wojsk wewnętrznych NKWD z okresu II wojny światowej. Utworzono ją głównie w celu zwalczania polskiego podziemia niepodległościowego.

Sformowana rozkazem NKWD ZSRR nr 001266 z dnia 13 października 1944 w Lublinie jako Zbiorcza Dywizja Wojsk Wewnętrznych NKWD, operowała głównie na terenie Lubelszczyzny i Rzeszowszczyzny. Jej dowódcą został gen. mjr Sieriebriakow.

Spis treści

Działalność dywizji

W II połowie października 1944 na terenie powiatu zamojskiego, a także w Krasnymstawie, rozpoczął działalność I, II i III batalion 98 Pułku Pogranicznego 64 Zbiorczej Dywizji Wojsk Wewnętrznych NKWD. Od tego czasu przez Zamojszczyznę zaczęły przechodzić fale obław, rewizji i aresztowań. NKWD wspólnie z MO i UB dostarczał setki osób do zamojskiego wiezienia i aresztu PUBP.

Od 20 października 1944 w Lublinie stacjonował sztab Dywizji, 145 Pułk Strzelecki, 198 samodzielny batalion piechoty zmotoryzowanej i 107 Samodzielna Grupa Manewrowa. Miejscem dyslokacji pozostałych jednostek Dywizji były: Piaski k. Lublina, Kraśnik, Zamość, Siedlce, Przemyśl, Rzeszów i Białystok.

Jak wynika z meldunku gen. Gorbatiuka, w dniach 14-20 października, czyli w okresie formowania Dywizji jej jednostki zatrzymały 740 osób. Natomiast pierwsze starcie bojowe pododdziałów Dywizji z oddziałami AK miało miejsce 25 października 1944 w rejonie Zaraszowa i Bystrzycy.

64 Zbiorcza Dywizja Wojsk Wewnętrznych NKWD istniała do końca 1946, została rozformowana rozkazem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (poprzednio NKWD) ZSRR nr 00970 z 1 listopada 1946.

Skład 20 października 1944

  • dowództwo – 38 ludzi
  • 2 Pułk Pograniczny NKWD bez dwóch batalionów – 512 ludzi
  • 11 Pułk Pograniczny NKWD – 1237 ludzi
  • 18 Pułk Pograniczny NKWD bez jednego batalionu – 549 ludzi
  • 98 Pułk Pograniczny NKWD bez jednego batalionu – 712 ludzi
  • 108 Pułk Pograniczny NKWD
  • 145 Pułk Strzelecki Wojsk Wewnętrznych NKWD – 1093 ludzi
  • 104 Oddział Pograniczny NKWD bez dwóch komendantur – 655 ludzi
  • 107 samodzielna grupa manewrowa Zarządu Wojsk NKWD – 128 ludzi
  • 198 samodzielny batalion piechoty zmotoryzowanej Wojsk Wewnętrznych NKWD – 831 ludzi

Na czas formowania nie przybyło jedynie Dowództwo 9 Dywizji Strzeleckiej Wojsk Wewnętrznych NKWD.

Dyslokacja jednostek 20 października 1944

  • Lublin: szab dywizji, 145 Pułk Strzelecki Wojsk Wewnętrznych NKWD, 198 samodzielny batalion piechoty zmotoryzowanej Wojsk Wewnętrznych NKWD, 107 samodzielna grupa manewrowa Zarządu Wojsk NKWD
  • Białystok: 108 Pułk Pograniczny NKWD
  • Budzin: 2 Pułk Pograniczny NKWD (3 batalion strzelecki)
  • Jarosław: 11 Pułk Pograniczny NKWD (sztab pułku, 2 i 3 batalion strzelecki)
  • Krasnystaw: 98 Pułk Pograniczny NKWD (sztab pułku, 2 i 3 batalion strzelecki)
  • Kraśnik: 2 Pułk Pograniczny NKWD (1 batalion strzelecki)
  • Piaski k. Lublina: 2 Pułk Pograniczny NKWD (sztab pułku, 2 batalion strzelecki)
  • Przemyśl: 11 Pułk Pograniczny NKWD (1 batalion strzelecki)
  • Rzeszów: 104 Oddział Pograniczny NKWD
  • Siedlce: 18 Pułk Pograniczny NKWD (1 batalion strzelecki)
  • Świdry k. Łukowa: 18 Pułk Pograniczny NKWD (sztab pułku, 2 i 3 batalion strzelecki)
  • Zamość: 98 Pułk Pograniczny NKWD (1 batalion strzelecki)

Dowódcy

  • gen. mjr Sieriebriakow – od 13 października 1944 (podlegał szefowi Zarządu Wojsk Wewn. NKWD ds. ochrony tyłów działającej Armii Czerwonej; w lutym 1945 mianowany dowódcą GO Głównego Doradcy MBP Polski)
  • gen. mjr Browkin – od lutego 1945
  • ppłk Goriełow (p.o.)

Szefowie sztabu

  • ppłk Sierow
  • ppłk Goriełow
  • ppłk Ostanin (p.o.)
  • ppłk Goriełow
  • ppłk Szczemielew
  • mjr Szedulko (p.o.)

Liczebność

  • 16 października 1944 – 6.864
  • 17 października 1944 – 6.906
  • 18 października 1944 – 7.902
  • 19 października 1944 – 7.904
  • 20 października 1944 – 9.754

Literatura

  • Heller M. (М.Я. Хеллер), Niekricz A. (А.М. Некрич): Historia Rosji 1917-1995 Utopia u władzy. 4 t. ISBN 5-87902-004-5.

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu