26 Eskadra Towarzysząca [historia i autorzy]

26 Eskadra Towarzysząca – pododdział lotnictwa Wojska Polskiego.

26 Eskadra Towarzysząca została sformowana na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych L.dz. 2274/tjn. z dnia 30 sierpnia 1934 roku. Termin rozpoczęcia formowania eskadry został określony w tym rozkazie na dzień 15 września 1934 roku, lecz do organizacji jednostki przystąpiono dopiero 20 października 1934 roku na podstawie rozkazu dziennego dowódcy 2 Pułku Lotniczego nr 221/34.

Eskadra została zorganizowana na lotnisku Rakowice w Krakowie, na bazie plutonu towarzyszącego istniejącego przy I/2 Dywizjonie Liniowym. Początkowo w skład eskadry wchodziły trzy plutony po trzy samoloty towarzyszące Lublin R-XIIIC. Później został utworzony IV pluton, lecz nie osiągnął on gotowości ćwiczebnej. 26 Eskadra Towarzysząca razem z 24 Eskadrą Liniową utworzyła II/2 Dywizjon Liniowy.

Jesienią 1937 roku na bazie 26 Eskadry Towarzyszącej została sformowana 23 i 29 Eskadra Towarzysząca. Wszystkie trzy eskadry utworzyły II/2 Dywizjon Towarzyszący. Każda eskadra posiadała dwa plutony towarzyszące po trzy samoloty plus samolot dowódcy eskadry.

24 sierpnia 1939 roku została przeprowadzona mobilizacja eskadry, w wyniku której przyjęła ona organizację wojenną. Jednocześnie została rozformowana 29 Eskadra Towarzysząca, a jej personel, uzbrojenie i wyposażenie został wykorzystany do uzupełnienia pozostałych dwóch eskadr. Po zakończeniu mobilizacji jednostka została przemianowana na 23 Esdrę Obserwacyjną.

W kampanii wrześniowej eskadra walczyła w składzie lotnictwa Armii „Kraków” operując z lotnisk polowych położonych w miejscowościach Zarębice i Sosnowiec. Na uzbrojeniu eskadry znajdowało się siedem samolotów obserwacyjnych Lublin R-XIIID i dwa samoloty łącznikowe RWD-8. 12 września eskadra otrzymała dwa samoloty LWS-3 Mewa.

W dniu agresji sowieckiej wchodziła w skład lotnictwa Armii Karpaty w rejonie "przyczółka rumuńskiego". Zakończyła działania bojowe 17 września dwoma lotami rozpoznawczymi w rejon Lwowa. Jeden samolot wykonał lot łącznikowy. 18 września wobec nielotnej pogody i agresywnej postawy miejscowych Ukraińców dowódca eskadry kazał spalić pozostałe 4 samoloty i ewakuować się rzutem kołowym przez Kuty do Rumunii.

Personel eskadry

Dowódcy eskadry:

  • kpt. obs. Władysław Bohuszewicz (X 1934 - IX 1935)
  • kpt. pil. Kazimierz Jarzębiński (IX 1935 - X 1936)
  • kpt. pil. Jan Biały (X 1936 - X 1937)
  • por./kpt. pil. Stanisław Krzystyniak (X 1937 - XI 1938)
  • por./kpt. obs. Stanisław Rzepa (XI 1938 - IX 1939)

Personel eskadry we wrześniu 1939 roku

  • dowódca eskadry - kpt. obs. Stanisław Rzepa
I/26 pluton
  • dowódca I/26 plutonu - por. obs. Leon Wrzeszcz
  • szef mechaników - st. majster wojsk.Franciszek Kwadrans
  • ppor. pil. rez. Mieczysław Pietrzyk
  • st. sierż. pil. Adam Baran
  • kpr. pil. Franciszek Ciepiński
  • kpr. pil. Leon Kubarski
  • kpr. pil. Stefan Pliszke
  • kpr. pil. Michał Zarębowicz
  • por. obs. Aleksander Chełstowski
  • por. obs. Władysław Szymik † 2 września 1939
  • ppor. obs. rez. Adam Mięciński
II/26 pluton
  • dowódca II/26 plutonu - por. obs. Stanisław Król
  • szef mechaników - mł. majster wojsk. Jan Makowski
  • ppor. pil. rez. Zygmunt Czyżowski
  • kpr. pil. Andrzej Duda
  • kpr. pil. Józef Talaga
  • kpr. pil. Gerard Twardoch
  • por. obs. Jan Konikowski
  • por. obs. Jan Prażmowski
  • ppor. obs. rez. Mieczysław Łapa

Pokaż ten artykuł na Wikipedia.pl

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.
Zasady zachowania poufności. O Wikipedii. Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność. Materiał pochodzący z Wikipedii został zmodyfikowany poprzez ograniczenie liczby przypisów. Wikipedia® is a registered tradmark of the Wikimedia Foundation.

Kategorie dla tego artykułu